Ik voel meer dat ik er mag zijn, en dat maakt me aantoonbaar een betere leider.
Jelske Hondema
Jelske Hondema (34) woont in Utrecht met haar man. Ze werkt sinds anderhalf jaar bij Deloitte als senior manager aan het implementeren van duurzaamheidsregelgeving voor financiële instellingen. In Juni 2024 heeft ze deelgenomen aan Rebel Leadership.
Sinds Rebel is alles lichter. De afgelopen jaren ben ik best hard voor mezelf geweest en was ik mezelf een beetje kwijtgeraakt, ik voelde me onzeker en voor álles verantwoordelijk. Die onzekerheid en het streven om het goed te doen zijn niet weg, maar het voelt allemaal niet meer zo allesbepalend. Niet meer zo zwaar.
Die zwaarte begon na mijn overstap van ABN AMRO Bank naar Deloitte, die ik heftiger vond dan ik had verwacht. ABN was een warm bad, wat ook de reden was dat ik vertrok: er zat voor mij geen uitdaging meer in. Bij Deloitte was er veel nieuw, mijn verantwoordelijkheden waren complexer, en langzamerhand ging ik er steeds minder in geloven dat ik het kon. Daardoor was ik vooral bezig met presteren. Het was nodig om in deze uitdagendere omgeving mijn kracht terug te vinden, daarom schreef ik me in voor het open programma van Rebel. Dat bleek een goede keus. Het was intiem en afwisselend en voelde heel veilig, terwijl we ook echt uitgedaagd werden. Dat Arnout ervaring heeft met consulting vond ik fijn, want bij Deloitte was die omgeving voor mij helemaal nieuw.
Ik dacht dat ik heel veel werk te doen had, maar al snel zag ik in dat ik stiekem verder was dan ik dacht. Dat begon al bij de lifeline waarin we als groep onze geschiedenis en verhalen deelden. Tijdens de feedback die ik daarop kreeg, besefte ik dat ik al heel lang een grote kracht in me heb, maar dat ik die gaandeweg uit het oog was verloren. Dat was een wake-upcall. Mijn man zei verbaasd dat hij me dat ook wel had kunnen vertellen, maar kennelijk zijn er soms vreemde ogen en een nieuwe omgeving nodig om goed naar jezelf te kunnen kijken.
Ik ging het programma in met het idee om ‘even terug naar mezelf’ te gaan, maar het heeft me vooral geleerd om te kunnen vóélen: dit kan ik. En dat het oké is om af en toe onzeker te zijn, dat maakt me niet minder goed. Ik ben niet perfect, maar niemand is perfect. Ik mag gewoon mezelf zijn. Daardoor heb ik meer vertrouwen en ben ik rustiger, waardoor ik ook meer controle heb. Een belangrijk onderdeel van goed leiderschap vind ik een goed voorbeeld zijn. Voor mij betekent dat niet perfectie, maar juist laten zien dat ik ook maar een mens ben. Het contact met de anderen op mijn project is ook veranderd; ik zit er minder bovenop. Ik deel meer en zij delen meer met mij. En wat ik voelde, blijkt helemaal niet zo uniek! Iedereen worstelt met onzekerheid en verantwoordelijkheidsgevoel. Het is gedeelde smart. Er werken bij Deloitte veel mensen die het heel erg goed willen doen, en door te delen hoe ik daar nu mee omga, kan ik hopelijk bij hen iets daarvan wegnemen of een zaadje planten.
Jelske Hondema
Een heel mooi en onverwachts onderdeel van Rebel was dat we zo diep gingen, dat ik het kind in mij opzocht. Ik kwam binnen met een zakelijke vraag en kwam eruit met aandacht voor dat kleine meisje in mij. Dat mijn zwangerschap deels samenviel met het programma gaf daar een mooie impuls aan. Ik ben nu meer in contact met mijn volledige zelf en zie daardoor dat sommige dingen, zoals dat grote verantwoordelijkheidsgevoel, altijd een deel van mijn persoonlijkheid zullen zijn. En dat daar óók goede kanten aan zitten.
Om dat te kunnen omarmen, is het belangrijk dat ik dichter bij mezelf sta. En juist dat was ik kwijtgeraakt. Er werken bij ons veel slimme en erg rationele mensen en ik zit net wat anders in elkaar. Toen ik bij Deloitte kwam werken was ik erg bezig met me daaraan aan te passen. Dat maakte me onzeker, want dat is niet hoe ik ben, ik ben wat emotioneler en creatiever. Ik leer steeds meer dat dat anders-zijn ook waarde toevoegt. Door mezelf en het kind in mij ruimte te geven, heb ik meer plezier en kan ik meer waarde toevoegen. Ik ben speelser en neem het allemaal minder serieus. Dat betekent niet dat ik mijn werk minder belangrijk vind of me niet verantwoordelijk voel, ik zet het juist in. En dat werkt. Ik neem mensen mee, heb meer energie en ben een stuk creatiever. Dan kom ik lekker in mijn flow en durf op mijn intuïtie te vertrouwen. Zo vind ik mijn werk echt heel leuk.
Toch blijft het opletten en tools voor dagelijks gebruik om te voorkomen dat ik dingen niet te zwaar opneem heb ik nog niet. Voor mediteren bijvoorbeeld heb ik het geduld nog niet gevonden. Het stressgevoel kan ik wel eerder herkennen, zeker als ik goed in mijn vel zit en er weinig afleiding is. Maar als de stress er is, merk ik dat het moeilijker is om dicht bij mijn intuïtie te blijven, dan schiet ik in mijn oude patroon en ga de rationele kant op. Wat daarin wel anders is, is dat dat oké is. Ik sta meer in contact met mezelf en kan daardoor beter loslaten. Hiervoor liep ik soms rond met buikpijn en bleef maar malen: ‘Ik had het beter moeten doen’. Nu denk ik ‘dat had beter gekund’, heb het er thuis nog even over en daarna is het goed.
Dat het meer mezelf zijn echt gezien en gewaardeerd wordt, helpt om dat te verankeren en er onbewust veel gebruik van te maken. Ik durf met overtuiging voor mezelf te staan en bijvoorbeeld te zeggen dat ik slim ben en pragmatisch, en dat daar veel creativiteit in zit. In plaats van dat ik herhaal wat ik altijd terugkrijg, kan ik dit echt zeggen vanuit mijn eigen overtuiging.
Ik sta rechterop, ben aanweziger. Ik voel dat ik er meer mag zijn. De onzekerheid waardoor ik begon aan het Rebel-programma heeft plaatsgemaakt voor zekerheid. Voor trots zelfs.