"We hebben er nog steeds profijt van. Niet alleen qua resultaat maar ook qua sfeer"

Renée Snaak (33) woont in Amsterdam, en werkt ruim twee jaar als executive Director bij We Are Era. Deze rol vervult ze met voor haar kenmerkende passie, na acht jaar bij het bedrijf.  Eind 2023 begon zij samen met een deel van de organisatie aan een op maat gemaakt bedrijfsprogramma van Rebel, gericht op leiderschapsontwikkeling,  teamdynamiek en persoonlijke groei.

Voor we begonnen aan Rebel was ik best wel sceptisch: hebben trainingen wel zin? Moeten we niet gewoon concreet dingen dóén. Daarnaast vond ik het lastig om een programma met elkaar als collega’s te volgen. Ik was hun leidinggevende, dus welke rol neem ik dan in de groep, en in hoeverre kan ik open zijn over mezelf? Toch hebben we het doorgezet, want het was duidelijk dat er intern behoefte was aan verandering. De organisatie stond op een punt van verandering. Bovendien zagen we dat er mogelijkheden waren voor verdere groei in ons leiderschap, zeker omdat een jongere generatie een steeds groter deel werd (en wordt) van We Are Era.

Zelf deelnemen vond ik wel spannend, en ik had besloten om niet het achterste van mijn tong te laten zien. Op de terugweg van het eerste Rebel-weekend zat ik er heel anders bij: ik was op een positieve manier veel dieper gegaan dan ik van plan was. Ik had nog nooit zoveel verbinding met mijn collega’s gevoeld. En zij met mij, toen ik meer liet zien van wie ik ben, en waar ik vandaan kom. Ik houd erg van snelheid, van avontuur, en ik wil graag winnen. Dat competitieve hoort bij mij en heeft me veel gebracht. Alleen vond ik het daarom lastig als anderen voor mijn gevoel hun best niet deden. Daar ga ik nu veel positiever mee om. Als je mij voor het programma had verteld hoe het contact met mijn collega’s nu is, had ik je niet geloofd.

We hebben Rebel driekwart jaar terug afgerond en nog elke dag ben ik me er bewust van dat er meer te leren valt. Kijken hoe anderen het doen, helpt mij hierbij. Zo is er een manager aan wie ik al zeven jaar leiding geef, zij is echt een sterke peoplemanager. Zij krijgt haar team goed aan het werk én ze is heel zorgzaam. Haar communicatie is duidelijk, tegelijkertijd maakt ze de pijnpunten bespreekbaar. Ik bewonderde dat al langer, en nu heb ik de stap gezet om daar meer mee te doen. Terugkijkend kon ik de moeilijke gesprekken uit de weg gaan en was ik meer bezig met adviseren dan met luisteren. Onbewust was ik bang dat als ik me kwetsbaar toonde, ik niet meer serieus genomen zou worden als leidinggevende.


Voor mij hoort bij goed leiderschap dat ik mijn best doe voor iedereen en dat ik een voorbeeldfunctie heb. Ik wil mijn mensen inspireren en zo motiveren. Andersom sta ik ook sámen met mijn team in de frontlinie. Vóór Rebel was ik hierin vrij traditioneel en bleef ik op afstand: privé en zakelijk hield ik het liefst gescheiden.

Als ik streng ben voor mezelf zou ik zeggen: zakelijk was ik een goede leider, maar wel sturend. Ik vond het moeilijk om me gevoelig op te stellen naar zowel de mensen aan wie ik leiding gaf als aan wie mij leiding gaven. Wanneer iemand minder presteerde vroeg ik niet naar de reden. Daardoor bleven veel dingen onbesproken, want ik wilde door. Winnen stond centraal, en dat ging vooral over de einduitslag. Daar kijk ik nu toch echt anders naar.

In de periode rond het programma was ook mijn privéleven heftig. Dat maakte van alles los en ik zag in hoe sommige delen van mijn werkethiek gevormd waren door mijn ervaringen, maar dat die manier niet meer bij mij paste. Het was tijd voor een shift. Om oude patronen te doorbreken heb ik tijdens Rebel veel gepraat en naar anderen gekeken. Soms werd ik helemaal ongemakkelijk van de rust en stilte tijdens de gesprekken, maar door de lange looptijd van het programma in combinatie met veel oefenen, merkte ik concreet wat het opleverde. Dat werkte voor mij heel goed. Ik werd me steeds bewuster van hoe ik het wel wou doen, en zag ook resultaat hiervan.

De focus van Rebel dat iedereen zijn eigen soort leider is, hielp mij bij die shift. Ik hoefde zaken die gewoon bij mij horen, zoals het competitieve, helemaal niet achter te laten om mijn aanpak te veranderen. Want ik ben niet alleen competitief, ik ben ook sociaal en houd van mensen. Zien dat ik dat óók kon toelaten, brak echt wat open.

Sinds ik kloppender heb hoe ik in elkaar zit, voelt het alsof er deuren zijn opengegaan. Met mijn wilskracht krijg ik veel voor elkaar, maar door ook te zorgen voor anderen, door te weten wanneer ik beter kan  luisteren, kan ik een krachtigere versie van mezelf zijn. Na dat eerste weekend wilde ik daar keihard voor werken. Dus ga ik nu nog meer het gesprek aan. Ik wil weten wat er speelt. Ik wil de mensen die ik bij Rebel zo volledig heb gezien, met wie ik heb gehuild en gelachen, dichtbij houden. Ze zijn van collega’s, volledige personen met een verhaal en een verleden geworden. En dat geeft niet alleen resultaat, het is vooral léúker. Voor mij en voor iedereen om me heen.

Ik zou iedereen, en zeker beslissingsbevoegden, aanraden te investeren in achterhalen wie je mensen zijn en hoe ze werken. Als je hun achtergrond kent, kun je makkelijker samen een middenweg vinden. Wij hebben daar nog steeds profijt van. Ik kan met trots zeggen dat de sfeer in de organisatie nog nooit zo goed is geweest. We zijn een harmonieus geheel en dat motiveert zó. Het is niet langer eyes on the prize, maar vooral: hoe doen we dit samen. Ik heb werk nog nooit zo leuk gevonden, omdat ik voel dat iedereen hier is omdat ze er echt wíllen zijn.

Next
Next

"Ik heb fysiek geleerd hoe steviger sta, en me krachtiger uitspreek"